Read

Comics series!

Γεια σας! Εδώ είμαι πάλι να σας σκαρώσω μια νέα λίστα, αυτή τη φορά για κόμικς. Τους έχω τεράστια αγάπη γιατί κάθε φορά που πιάνω ένα στα ενήλικα χέρια μου-ό,τι είδους ιστορία και αν πραγματεύεται-νιώθω να με κυκλώνει και πάλι η αγνότητα των παιδικών μου χρόνων. Νιώθω και πάλι εκείνο το παιδί που αντί να ασχολείται με τα του σχολείου, διαβάζει κρυφά κόμικς. Συνήθως, τα κόμικς οι βιβλιοφάγοι, δεν τα έχουν σε μεγάλη εκτίμηση. Έχει χτιστεί μια εικόνα κυρίως υπερηρωική για αυτά και έτσι δεν ψάχνουν εναλλακτικούς τίτλους τους οποίους μπορούν να αγαπήσουν. Υπάρχουν κόμικς όμως που είναι slice of life, comics-adaptations από λογοτεχνικά έργα, original comics με ιστορίες που δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από άλλα μέσα, εν γένει σενάρια που θα σας κάνουν να σκεφτείτε “αυτό εδώ κάποιος στον κόσμο κάθισε, το σχεδίασε, το έγραψε και το μελάνωσε για μένα”. Ξεκινάω λοιπόν, με στόχο να σας κάνω να ερωτευτείτε τα comics ως αναγνώσματα και να τα βάλετε στη ζωή σας όσο πιο γρήγορα γίνεται.

PicMonkey Collage1Οι μπητ του Pekar Harvey

Όσα χρόνια κι αν περάσουν, όσες γραμμές κι αν γραφτούν, όσα ερωτήματα κι αν απαντηθούν, η Μπητ Γενιά θα συνεχίζει να ελκύει το συλλογικό μας ασυνείδητο. Πλήθος καλλιτεχνών και αναγνωστών θα ανακαλύπτουν την Μπητ ιδεολογία, θα εντρυφούν σ’ αυτήν, θα γαλουχούνται και θα μπολιάζονται από μια γόνιμη τρέλα για ζωή. O Pekar λοιπόν, παρουσιάζει μια σύντομη εισαγωγή για το καλλιτεχνικό κίνημα των Beatniks, με έμφαση στους τρεις μεγάλους συγγραφείς αυτού του κινήματος: τον Τζακ Κέρουακ, τον Γουίλιαμ Μπάροουζ και τον Άλλεν Γκίνσμπεργκ. Pίχνει επίσης μια ματιά και σε μερικούς ακόμα καλλιτέχνες του κινήματος-λιγότερο γνωστούς, ενώ ταυτόχρονα παρέχει και το ιστορικό πλαίσιο της περιόδου αυτής. Το καλύτερο κομμάτι αυτού του κόμικ αφορά τις εκτιμήσεις σχετικά με τις ζωές των τριών αυτών μεγάλων συγγραφέων του κινήματος. Και τι εννοώ με αυτό; Ενώ ήξερα πολλά για τη ζωή αυτών των συγγραφέων και είχα ήδη διαβάσει τα σημαντικότερα έργα τους, μέσα από αυτό το κόμικ έμαθα μερικά πράγματα για αυτούς που δεν ήξερα. Ο Κέρουακ παραδείγματος χάρη, ήταν πολύ συντηρητικός, μισογύνης, ομοφοβικός και ρατσιστής, πράγμα περίεργο αφού ήταν αμφιφυλόφιλος και είχε πολλούς Εβραίους φίλους (βλέπε Ginsberg). Η ζωή του Μπάροουζ επίσης, ήταν τόσο άθλια όσο τη θυμόμουν από όσα είχα κατά καιρούς διαβάσει αλλά δεν είχα συνειδητοποιήσει πως ο ίδιος του ο γιος ήταν τόσο υπερβολικά φρικτός.  Μου άρεσε το πώς ο Ed Piskor τον απέδωσε στο χαρτί, σαν ένα είδος βαμπίρ ζόμπι – ο Μπάροουζ κακά τα ψέματα, δεν διέθετε ένα ωραίο πρόσωπο, παρά την όμορφη τέχνη που παρήγαγε. Η ζωή του Γκίνσμπεργκ από την άλλη, διαφέρει από αυτή τον προηγούμενων και έχει όψεις που είναι εντελώς άγνωστες στο ευρύ κοινό. Η ζωή του λοιπόν, ήταν γεμάτη από πολιτικό ακτιβισμό και θα μπορούσε δικαίως να θεωρηθεί μια διασημότητα, λόγω της εργασίας του και των διασυνδέσεών του με τους πάντες σχεδόν μέσα στο κίνημα. Επίσης φαίνεται να είναι και το πιο ενδιαφέρον πρόσωπο της ομάδας, ένας άνδρας με τους δικούς του  δαίμονες που όμως δεν τους επιτρέπει να τον καταστρέψουν-σε αντιδιαστολή με τους άλλους δυο.

Το δεύτερο μισό του κόμικ ασχολείται με τους υπόλοιπους των Beats, κανένας από τους οποίους δεν είναι τόσο γνωστός, τουλάχιστον σε εμένα. Σε αυτό το κόμικ λοιπόν, μπορείς να γνωρίσεις τους ανθρώπους που δημιούργησαν αυτό που σήμερα λέμε γρίφο της Μπητ Γενιάς.

Συνολικά, το συγκεκριμένο κόμικ θεωρώ πως είναι εξαιρετικό και πολύ κατατοπιστικό για το θέμα το οποίο πραγματεύεται. Περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, σε εμπνέει να γράψεις, να τραγουδήσεις, να ζωγραφίσεις: το βιβλίο σπρώχνει τους αναγνώστες να αναζητήσουν τη σπίθα που θα τους πάει μακριά. Πλήθος ποιημάτων, προσώπων, περιστατικών και μια προσπάθεια κοινή: η συνεχής αναζήτηση μιας νέας θέσης του κόσμου. Ενός κόσμου που διαλύεται, που ανασυντάσσεται και προχωρά. Ενός κόσμου πραγματικού. Του δικού μας κόσμου.

PicMonkey Collage2Blankets του Craig Thompson

Το Blankets είναι πολλά μαζί: σκληρό, τρυφερό, ερωτικό, θλιμμένο, αισιόδοξο. Είναι όμως και μια αυτοβιογραφική ερωτική εξομολόγηση. Μια πολύ σκληρή εξομολόγηση, από αυτές που σε αλλάζουν για πάντα -αν είσαι τυχερός να τις ζήσεις δηλαδή, και αν αντέχεις φυσικά.

Το σενάριο είναι εξαιρετικά απλό σαν ιδέα, εκτυλίσσεται όμως σε τόσα επίπεδα, που κάποια στιγμή δεν θα σε νοιάζει από πού ξεκίνησε όλο αυτό και πού πηγαίνει, απολαμβάνεις απλά να το διαβάζεις. Ένα αγόρι, στα πρώτα του βήματα στο σχολείο, με έναν αδελφό που λατρεύει, με δύο γονείς αυστηρούς χριστιανούς, που τον τυλίγουν με μία αγάπη που έχει τους δικούς της κανόνες, αυστηρούς, μια αγάπη που δεν φτάνει σε μέγεθος αυτή που δείχνουνε για το θεό τους. Ένα αγόρι σε διαρκή αμφισβήτηση, με τους “μάγκες” του σχολείου που του κάνουν τη ζωή πατίνι, με τον αυταρχικό πατέρα του, με το Θεό, με τα πιστεύω του, με το σώμα του και το ξύπνημα της σεξουαλικότητας. Ένα αγόρι… κι ένα κορίτσι. Η αιώνια ιστορία. Δύο παιδιά. Μια απόδραση από την καθημερινότητα τους, από τους γονείς, από τη μίζερη πόλη τους. Όταν ενώνουν τα δυο τους χέρια μπορούν να περνάνε σε έναν άλλο κόσμο και να ανακαλύπτουν καινούργιες ερωτήσεις στις απαντήσεις που παίρνουν από παντού. Και το αγόρι γίνεται έφηβος, γίνεται άντρας. Και το κορίτσι ακολουθεί παρόμοια πορεία. Χάνονται, βρίσκονται, παίρνουν και πάλι διαφορετικές κατευθύνσεις.

Αυτή είναι μέσες άκρες η ιστορία του. Από ‘κει και πέρα όμως, μία λέξη μπορεί να σε κάνει να καταλάβεις ένα ελάχιστο από αυτό που προσπαθώ να σου πω: ποίηση. Ποίηση στις εικόνες, ποίηση στο λόγο. Μια νοσταλγία που δεν εκβιάζει, μια κυνικότητα που δεν ενοχλεί, ένα δράμα που σταυρώνεται με καρφιά αισιοδοξίας. Υπάρχουν στιγμές απόλυτης ευτυχίας και στιγμές απόλυτης δυστυχίας στη ζωή του Thompson. Μια κανονική ζωή, μια ενδιαφέρουσα ζωή. Μια πάλη μεταξύ των ενστίκτων και της “σοφίας” που σταλάζουν μέσα σου κοινωνίες και οικογένειες.

Το κόμικ αυτό μιλάει στην καρδιά, στο μυαλό, στην ψυχή. Στα πόδια που πρέπει να τρέξουν γρήγορα για να γλιτώσουν από μια ζωή καταδικασμένη στο σκοτάδι. Στα χέρια που πρέπει να ψηλαφήσουν για να βρουν το φως.

Είναι ζόρικο και γι΄αυτό συγκλονιστικό, όπως η αληθινή ζωή. Το Blankets αφηγείται το πώς μπορείς να πεις, να φωνάξεις «θα σ’αγαπώ για πάντα» με ένα δυνατό χαστούκι.

PicMonkey Collage3Κεντήματα της Μαργιάν Σατραπί

Η Ιρανή συγγραφέας και κομίστα έκανε αίσθηση με το πρώτο της κόμικ, το “Περσέπολις”, το οποίο απέσπασε πολύ σημαντικές διακρίσεις – και ως βιβλίο και ως κινηματογραφική ταινία. Όπως και το “Περσέπολις 2” που ακολούθησε, το “Κεντήματα” είναι, επίσης, ένα κόμικ αυτοβιογραφικό. Ωστόσο, ενώ στα δύο “Περσέπολις” σε πρώτο πλάνο βρίσκεται η κοινωνία του Ιράν και ο δημόσιος χώρος εν μέσω πολιτικών αναταραχών, το “Κεντήματα” μεταφέρεται στον πολύ ιδιωτικό χώρο των γυναικών, αρχής γενομένης από το σαλόνι της γιαγιάς της Σατραπί μετά από ένα τυχαίο μεσημεριανό γεύμα.

Γύρω από ένα σαμοβάρι με ζεστό τσάι, εννέα γυναίκες από τρεις γενιές μιλούν για τους άντρες, τον έρωτα και το σεξ. Μοιράζονται μυστικά και αγωνίες, διηγούνται ιστορίες για την αγάπη και τον πόνο, την προδοσία και τις προκαταλήψεις.

Γυρνώντας τις σελίδες -πολύ ανυπόμονα ομολογώ- ένοιωσα λες και συμμετείχα κι εγώ στην παρέα τους από την άκρη του καναπέ και άκουγα αυτές τις πολύ εκφραστικές, “ζωντανές” φιγούρες να συζητούν ελεύθερα δίχως κάποιον περιορισμό ή σεμνοτυφία, δίχως “μαντήλα”. Οι διάλογοι είναι τόσο σουρεαλιστικοί, τολμηροί κι απίστευτοι όσο και η πραγματικότητα που είναι αναγκασμένες να ζουν – δυστυχώς, με μαντήλα και μάλιστα σφιχτοδεμένη. Μια γυναίκα διηγείται το προξενιό που της επέβαλαν στα 13 της λόγω της οικονομικής επιφάνειας του (69χρονου) γαμπρού. Η εμβληματική γιαγιά Σατραπί αφηγείται την περιπέτεια και το άγχος μιας φίλης της να φανεί παρθένα την πρώτη νύχτα του γάμου της ενώ μια τρίτη σχολιάζει δηκτικά την ανόρθωση στήθους που έκανε. Μια άλλη, πάλι, παραδέχεται ότι παρόλο που είναι επτά χρόνια παντρεμένη κι έχει τέσσερα παιδιά δεν έχει δει ποτέ της την γυμνή ανατομία του άντρα της. Σ’ αυτό το σημείο οι κυρίες της παρέας διαφωνούν έντονα σχετικά με την φωτογένεια του ανδρικού μορίου.

Η Μαριάν Σατραπί, με ένα χιούμορ εφηβικής ασέβειας και τρυφερή κυνικότητα, μας μιλά για την γυναικεία πλευρά της ζωής. Της ζωής στο θεοκρατούμενο Ιράν. Ωστόσο, το “Κεντήματα” δεν απευθύνεται μόνο σε γυναίκες, δεν είναι γυναικείο ανάγνωσμα. Τα ασπρόμαυρα, κομψά σκίτσα της Σατραπί καταφέρνουν να προκαλέσουν εκτός από αβίαστο γέλιο και έντονο προβληματισμό για την θέση της γυναίκας στις ανατολικές χώρες που στην ουσία είναι ζήτημα ανθρώπινων δικαιωμάτων και μας αφορά όλους. Οι γυναίκες της Σατραπί δεν απελπίζονται. Δεν μοιρολογούν. Αντίθετα, συγχρονίζονται με το παρόν και γίνονται, η θαυμάσια εικονογράφηση μίας νουβέλας βαθιά ανθρωπιστικής, συγκινητικής και απολαυστικής. Μιας νουβέλας γεμάτης ειλικρίνεια και χιούμορ.

PicMonkey Collage4Vincent της Barbara Stok

Ένας από τους διασημότερους ζωγράφους του εικοστού αιώνα, με ένα αδιανόητα μεγάλο πλήθος αναπαραγωγών των έργων του και οι οποίες ξεπερνούν σε αριθμό ακόμη και αυτές του Picasso, μπαίνει αυτή τη φορά στις σελίδες ενός κόμικ και, ομολογώ, πως είναι καλύτερο από ότι το περίμενα!

Τα καρέ της Barbara Stok αφηγούνται ένα από τα σημαντικότερα κομμάτια της ζωής του καλλιτέχνη, από την εγκατάστασή του στην Αρλ της Νότιας Γαλλίας μέχρι και την επιστροφή του στο Βορρά. Είναι εκείνα τα χρόνια που ο van Gogh υποφέρει από έντονα σχιζοφρενικά επεισόδια ενώ μοιράζεται την καθημερινότητά του με έναν ακόμη καλλιτέχνη, τον Gauguin. Τα σχέδια της Barbara Stok μεταφέρουν στον αναγνώστη με τον πιο ακριβή τρόπο τα δύο μεγαλύτερα χαρακτηριστικά αυτού του ανθρώπου, την τεράστια αγάπη του για τη ζωγραφική και την λατρεία που έτρεφε για τον αδερφό του (ο Vincent van Gogh αντάλλαξε 755 γράμματα με τον αδερφό του Theo κατά τη διάρκεια της ζωής του!).

Η Barbara Stok φαίνεται πως δεν σχεδιάζει απλά ένα κόμικ για τον van Gogh αλλά μπαίνει σχεδόν μέσα στα έργα του, μελετάει τις τεχνικές και τις εντάσεις των χρωμάτων του και δημουργεί ένα αποτέλεσμα που θυμίζει όλα αυτά τα στοιχεία για τα οποία είναι γνωστό το έργο του καλλιτέχνη. Ένα κόμικ εξαιρετικό, διασκεδαστικό, που σου μεταφέρει όλη την πνευματικότητα και τη ζωντάνια ενός από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες στην ιστορία της τέχνης.

Πεισματάρης, αφοσιωμένος στην τέχνη του, εμμονικός, απόλυτος στις ιδέες του περί τέχνης και περί καλλιτεχνών, αποφασισμένος να μη συμβιβάσει την τέχνη του με το δημοφιλές στιλ της εποχής. ίσως ο μόνος άνθρωπος που πραγματικά κατάλαβε τον Βίνσεντ ήταν ο αδερφός του, και οι επιστολές που αντάλλαξαν οι δυό τους, διάσπαρτες μέσα στο κόμικ και συνυφασμένες με την πλοκή, είναι αποκαλυπτικές.

Η ιστορία που γράφει και εικονογραφεί η Μπάρμπαρα Στοκ είναι ένα – το τελευταίο – στιγμιότυπο της σύντομης, χαοτικής ζωής του Βαν Γκογκ, αλλά είναι αρκετή ώστε να καταλάβουμε την ορμή και το πάθος αυτού του μοναδικού ζωγράφου.

Με φωτεινά, δυνατά χρώματα, όπως στα έργα του, η Μπάρμπαρα Στοκ, βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα και στις επιστολές που αντάλλασσε με τον αδερφό του Τέο, ζωντανεύει τον Βίνσεντ και του δίνει φωνή. Ξετυλίγοντας πτυχές του χαρακτήρα του, τόσο στις δημιουργικές στιγμές του όσο και στις εξάρσεις της ψυχικής του αστάθειας, μας αποκαλύπτει τον άνθρωπο που βρίσκεται πίσω από τα μοναδικά έργα τέχνης και αποκωδικοποιεί ένα μικρό κομμάτι της περίπλοκης προσωπικότητάς του. Χρησιμοποιεί με εξαιρετική ευφυία τις δυνατότητες της τέχνης της για να δείξει τον βασανισμένο ψυχισμό του καλλιτέχνη. Κάθε εικόνα της ξεκινάει από τα πραγματικά χρώματα του βαν Γκογκ, ενώ τα παραμορφωμένα μοτίβα της απηχούν μοναδικά τις στιγμές της ψύχωσής του.

 

PicMonkey Collage5Ποτέ δεν σε συμπάθησα του Chester Brown

Η ιστορία αυτή εστιάζει σε ένα είδος εφηβικού κενού που σε εμένα τουλάχιστον εμπνέει ένα συνδυασμό οίκτου και γοητείας ταυτόχρονα. Αντλώντας υλικό από τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια, ο Chester Brown αφηγείται τη δυσκολία της συναισθηματικής επαφής με τους γύρω του ενώ προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στους εφηβικούς έρωτες και τα προβλήματα ψυχικής υγείας της μητέρας του. Το απέριττο σκίτσο του Brown και το καθαρό, αποστασιοποιημένο βλέμμα του δημιουργούν ένα βιβλίο που καταφέρνει να γίνεται σπαρακτικό χωρίς να πέφτει ούτε στιγμή σε εύκολους συναισθηματισμούς.

Είναι ένα κόμικ λυπηρό, αμήχανο, αστείο και συνάμα πολύ συγκινητικό. Διαβάζεται γρήγορα (μου πήρε περίπου μία ώρα) όμως πρόκειται για ένα ονειρικό έργο τέχνης που αν το διαβάσεις το κουβαλάς πάνω σου για καιρό.

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply
    cazare
    29 Απριλίου 2017 at 00:55

    It’s truly a great and useful piece of info. I am satisfied that you just
    shared this helpful info with us. Please keep us informed like this.

    Thanks for sharing.

  • Leave a Reply