Culture Watch

Some of my favorite fashion short films

Το λέει και ο τίτλος!

Σήμερα θα σου δείξω μερικά φιλμάκια με κύρια θεματική τη μόδα που δε βαριέμαι ποτέ να βλέπω και να ξαναβλέπω!

Les 3 Boutons by Agnès Varda

“Miss Jasmine! Έχω ένα πακέτο για σας!” Ένα δεκατετράχρονο κορίτσι κάνει ένα διάλειμμα από το άρμεγμα της κατσίκας όταν ο ταχυδρόμος της έρχεται να της παραδώσει ένα δέμα-έκπληξη. Εκείνη το παίρνει στα χέρια της και το ανοίγει. Μέσα είναι κλεισμένο ένα πορφυρό φόρεμα δέκα φορές μεγαλύτερο από το εφηβικό της μέγεθος. “Είμαι περίεργη”, λέει, και μπαίνει ολόκληρη κάτω από το φόρεμα που πληθωρικό και πανέμορφο κρέμεται απο τον ουρανό. Και κάπως έτσι ξεκινά ένα σύγχρονο αντι-παραμύθι που εκτυλίσσεται μέσα σε σπηλιές γεμάτες σταλαγμίτες, σε πράσινα ανθισμένα τοπία, σε πολύβοους δρόμους με βιτρίνες καταστημάτων.

Υπέροχο!

“Once Upon A Time…” by Karl Lagerfeld

Μια φορά κι έναν καιρό, η Gabrielle Chanel άνοιξε ένα καπελάδικο, είδε άμεση επιτυχία, και όπως λένε, τα υπόλοιπα είναι ιστορία.

Αυτό είναι το θέμα αυτής της  ασπρόμαυρης ταινίας μικρού μήκους σε σκηνοθεσία  Karl Lagerfeld.

A Therapy by Roman Polanski

Μια σύντομη, σχεδόν αναιδής ταινία του Roman Polanski που δίνει νέο νόημα στον όρο “retail therapy”. O Ben Kingsley παίζει έναν γιατρό που λατρέυει τις γούνες. Η Helena Bonham Carter είναι η άγνωστη ασθενής που εισβάλλει στο ιατρείο και η ιδιοκτήτρια της πολυπόθητης γούνας.

Απολαύστε υπεύθυνα.

Hors d’oeuvre by Monica Menez

Μια ευχάριστη σατιρική ταινία χωρισμένα σε τρία αυτοτελή επεισόδια με κοινό θέμα: ένα μοντέλο που φέρεται ανορθόδοξα.

Παστέλ λουλουδάτη ομορφιά, υπέροχη μουσική, μια αυτοκτονία που καταλήγει σε χορό, ένα μοντέλο που τρώει αλλαντικά που διαβάζει βιβλία που βάφει τα νύχια και ξεχνιέται και πασαλείβεται με χρώμα.

 

Castello Cavalcanti by Wes Anderson

Σε ένα ήσυχο χωριό της Ιταλίας το 1955, o οδηγός της Φόρμουλα ένα Jed Cavalcanti, ο οποίος αγωνίζεται στην τελευταία θέση σε έναν αγώνα στην ύπαιθρο, συντρίβει το αυτοκίνητό του στη μέση μιας πλατείας. Ενοχλημένος με την κατάστασή του, εγκαταλείπει το αυτοκίνητό του, κατηγορεί για ό,τι του συμβαίνει τον αδελφό του (ο οποίος είναι και μηχανικός του), και αποφασίζει να περιμένει το επόμενο λεωφορείο. Ωστόσο, ενώ πίνει ένα ποτάκι με τους κατοίκους του χωριού, ανακαλύπτει ότι βρίσκετα στην πατρίδα των προγόνων του. Έτσι, αποφασίζει να μην πάρει το επόμενο λεωφορείο και να περάσει περισσότερο χρόνο στην πόλη.

Η ταινία γυρίστηκε στα studio της Cinecittà στη Ρώμη και χρηματοδοτείται από την Prada.  Είναι φανερό πως σε αυτή την ταινία ο Anderson αναφέρεται σε κάποιες κλασικές ιταλικές ταινίες όπως το La Dolce Vita (1960) και  το Amarcord (1973) του Fellini.

Αhoj Coco! by Jan Chramosta

Ένα ατελιέ, ένα κορίτσι, ένα ροζ φόρεμα και ο χρόνος που είναι αμείλικτος. Και μια ιδέα που έχει φωλιάσει στο κεφάλι και βρυχάται θέλοντας να βγει έξω. Μια όμορφη σχεδόν σπαρακτική ταινία για όλα εκείνα που θες να κάνεις και δε σου φτάνει μια ζωή.

“Crème Caramel” by Canada

Η συνταγή αυτής της ταινίας είναι πολύ απλή: παίρνεις ένα όμορφο κορίτσι, το τοποθετείς σε ένα ωραίο περιβάλλον και το βάζεις να πάρει μέρος σε κάθε είδους περίεργη δραστηριότητα. Όλο αυτό το συνοδεύεις με μια γλυκιά, ενδιαφέρουσα αφήγηση. Το υπόλοιπο φαίνεται πάντα να δουλεύει μόνο του.

Enter the game by Ms. Cotillard

Η Marion Cotillard είναι τόσο ταλαντούχα που μπορεί να πετάξει και να περπατήσει στο νερό!

Παρακολούθησε τη Γαλλίδα ηθοποιό να τραγουδά, να χορεύει και να κάνει ένα σωρό ακατονόμαστα πράγματα ενώ ταυτόχρονα σκηνοθετεί τον εαυτό της. Θες και άλλα για να πατήσεις το play;

The purgatory of monotony by RHIÉ

Σε αυτό το ταινιάκι παρακολουθείς της κόρη της Nastassja που ακούει στο όνομα Sonja Kinski να κάνει διάφορα σουρεαλιστικά πράγματα. Και μη μου πεις ποια Nastassja γιατί αν δεν κατάλαβες για ποια μιλάω και μόνο στο άκουσμα του ονόματος πρέπει πριν από αυτό το ταινιάκι να κάτσεις και να δεις το Παρίσι Τέξας του Βιμ Βέντερς για να καταλάβεις τι πάει να πει το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει. Οκ,οκ. Άσε με να σου εξηγήσω μια στιγμή. Όταν είδα για πρώτη φορά το Paris, Texas, η Nastassja Kinski με στοίχειωσε. Μπορεί σε όλη την ταινία οι εμφανίσεις της να ήταν 4 το πολύ, όμως το καρέ της, σε συνδυασμό με αυτό το κιτρινόξανθο χρώμα, εκτόξευε την γοητεία της στα ουράνια. Και εκείνο το εξώπλατο φούξια φόρεμα-πουλόβερ που φοράει στην πρώτη σκηνή, είχε χτυπήσει μέσα μου χορδές ζήλιας που με κάνουν ακόμα και σήμερα να ψάχνω ένα τέτοιο σαν λαγωνικό δίχως αποτέλεσμα. Ε λοιπόν η Sonja δεν έχει ούτε ξανθά μαλλιά ούτε φοράει φούξια εξώπλατο φόρεμα. Μου γεννά όμως την ίδια ακριβώς σκέψη που μου γέννησε και η μητέρα της όταν την πρωτοείδα στη μεγάλη οθόνη: η φινέτσα δεν έχει να κάνει με το τι φοράς αλλά με το ποιος είσαι.

Fashion Film by Matthew Frost

H Lizzy Caplan μας δείχνει τι της αρέσει να κάνει όταν είναι μόνη στο σπίτι. Σαν άλλη μούσα του Jean Luc Godard περιφέρει την ομορφιά της από το σαλόνι στον κήπο και τούμπαλιν. Δες τη, θα σε κάνει να χαμογελάσεις γιατί θα βρεις στοιχεία του εαυτού σου σε αυτή την κοπέλα που δε σταματά να ονειρεύεται ακόμα και με μάτια ανοιχτά.

 

You Might Also Like