Culture Visit

As One

Πανγαία Θοδωρής Τράμπας

Η φύση, η δημιουργία, το ρήγμα, η σύνθεση. Ο Θοδωρής Τράμπας σκιαγραφεί τη διαδικασία της ένωσης μέσα από την καταστροφή, την ανάγκη για συμφιλίωση με την άλλη πλευρά. Σε έναν κλειστό χώρο 6 x 7 μέτρων, επί 7 εβδομάδες, 8 ώρες την ημέρα, αναμετριέται το σώμα με το υλικό, με ένα μεγάλο κομμάτι βράχου, δημιουργώντας το αντίγραφό του με γύψο. Αντιγράφει, άρα επαναλαμβάνει, για να βιώσει την ύπαρξη της φύσης από την αρχή. Μέσα από το σπάσιμο του βράχου επιτυγχάνεται ο διαχωρισμός του αντιγράφου από το πρωτότυπο, ενώ τα θραύσματα που προκύπτουν αυξάνονται και αλλάζουν τη μάζα του υλικού, μεταλλάσσοντάς τη σε μια καινούργια μορφή.

PicMonkey CollagePicMonkey Collage2PicMonkey Collage5PicMonkey Collage6PicMonkey Collagessaaaaa

Λευκή σπηλιά Νάνσυ Σταματοπούλου

Σε μια αλληγορία του Σπηλαίου του Πλάτωνα, η Νάνσυ Σταματοπούλου σκηνοθετεί τον δικό της «πνευματικό εγκλεισμό» μέσα σε μια πραγματικότητα που αποτελείται από καθημερινά αντικείμενα. Επί 7 εβδομάδες, 8 ώρες την ημέρα, η καλλιτέχνης παραμένει μέσα στα στενά πλαίσια που ορίζονται από το πεδίο λήψης μιας κάμερας, έγκλειστη στη δική της ατομική «σπηλιά» και τη σκιώδη αναπαράσταση μιας προσωπικής αλήθειας. Ο χρόνος είναι αργός, σαν τις κινήσεις μιας χελώνας, οι δράσεις επαναλαμβανόμενες, σαν τιμωρία, η πραγματικότητα μακρινή και η δυνατότητα διαφυγής αδιόρατη.

PicMonkey Collage17

Ασυνάρτητη oμιλία (Jargon) Βιργινία Μαστρογιαννάκη

 Ένα ανθρώπινο ρολόι μετρά το Χρόνο που κυλά, δοκιμάζοντας τα όρια του σώματος και του μυαλού. Η Βιργινία Μαστρογιαννάκη καθιστά το σώμα της μια αναλογική μηχανή, ένα εργαλείο που υπολογίζει το χρόνο, τις ώρες εργασίας, την ώρα του τόπου όπου βρίσκεται. Το μυαλό της παλεύει να παραμείνει συγκεντρωμένο στο κάθε λεπτό της ημέρας, 8 ώρες, 7 εβδομάδες. Μια δράση ασκητική, που τη συνδέει ωστόσο, με τον καθένα μέσα από την ταύτιση του χρόνου και του τόπου. Η αδυναμία του νου να ακολουθήσει τη ροή του Χρόνου, κάνει το λάθος ένα συμβάν αναπόφευκτο. Οι σημειώσεις σε χαρτί καταφέρνουν να επαναφέρουν το πνεύμα στο στόχο.

PicMonkey Collage8PicMonkey Collage7

Art must be beautiful, artist must be beautiful Καλλιόπη Ζερβουλάκου/ Γίτσα Κωνσταντουδάκη/ Δημήτρης Μπαμπίλης/ Δήμητρα Μπίλλια/ Μάρθα Πασακοπούλου/ Ελιάν Ρουμιέ/ Βασιλική Σπάχου

Το Art must be beautiful, Artist must be beautiful (1975) παρουσιάστηκε αρχικά στο Charlottenburg Art Festival στην Κοπεγχάγη. Η Αμπράμοβιτς κάθεται γυμνή, κρατώντας μια βούρτσα στο ένα χέρι και έναν καθρέφτη στο άλλο. Για περισσότερο από μια ώρα βουρτσίζει τα μαλλιά της με βία, τραβώντας ακόμα και μαδώντας τα, ενώ επαναλαμβάνει συνεχώς “η τέχνη πρέπει να είναι όμορφη, ο καλλιτέχνης πρέπει να είναι όμορφος”. Για αρκετά λεπτά κάθε τόσο, παραμένει σιωπηλή, κοιτώντας με απλανές βλέμμα, μέχρι να αρχίσει ξανά τον τιμωρητικό καλλωπισμό της. Είναι η πρώτη φορά που γίνεται re-performance αυτού του έργου στην Ευρώπη.

PicMonkey Collage9PicMonkey Collage10

Δέρμα Μαριάννα Καβαλλιεράτου

Το είναι και το φαίνεσθαι, το προσωπείο, η μεταμόρφωση απασχολούν τη Μαριάννα Καβαλλιεράτου σε αυτό το έργο που πραγματεύεται την καθημερινή τελετουργία συνεχούς αλλαγής της εξωτερικής εικόνας του σώματος. Περιστοιχισμένη από μια στοίβα ρούχων, η καλλιτέχνης ντύνεται και γδύνεται συνεχώς, μεταμορφώνεται επί 8 ώρες, αλλάζει και μετασχηματίζει τον εαυτό της, γίνεται μια κούκλα παίρνοντας διαφορετικούς χαρακτήρες και σιωπηλούς ρόλους. Αναζητά το “δέρμα”, το αληθινό, πίσω από την προσπάθεια -εκούσια ή ακούσια- διαστρέβλωσης του εαυτού μας, που οδηγεί στην απώλεια της ταυτότητας, στην αποδοχή του φαίνεσθαι.

PicMonkey Collage11PicMonkey Collage12

Ένα άτομο τη φορά Γιώτα Αργυροπούλου, ηθοποιός

Δύο πανομοιότυπα δωμάτια προσφέρουν το πεδίο αναζήτησης στις δύο πλευρές του «καθρέφτη», την πραγματικότητα και το κατασκευασμένο. Η Γιώτα Αργυροπούλου μπαίνει σε ένα μυθοπλαστικό κόσμο συναισθηματικών εμπειριών, προσκαλώντας τον επισκέπτη να την ακολουθήσει στη δράση ή την απραξία, στην απόσταση ή την επαφή. Επί 8 ώρες, 7 εβδομάδες, το ένα δωμάτιο είναι η δική της αλήθεια, ο παγωμένος χρόνος, η ιδιωτικότητα, που «σπάει» από την έλευση του πραγματικού, του επισκέπτη του άλλου δωματίου. Το γυαλί ανάμεσά τους απομονώνει και ταυτόχρονα προσκαλεί για επικοινωνία, οικειότητα, αληθινό χρόνο επαφής.PicMonkey Collage13PicMonkey Collage14

Corner Time Δέσποινα Ζαχαροπούλου, εικαστικός

Οι νοητικοί χώροι που διανοίγονται κατά τη διάρκεια της ανταλλαγής ελέγχου στις ανθρώπινες σχέσεις είναι το αντικείμενο διερεύνησης στο έργο της Δέσποινας Ζαχαροπούλου. Για 7 εβδομάδες, 8 ώρες την ημέρα, η καλλιτέχνης «φιλοξενεί» το κοινό σε έναν κλειστό χώρο, όπου εκτελεί μια σειρά από δράσεις συνδυάζοντας μεθόδους και πρακτικές που σχετίζονται με το διαλογισμό, την πειθαρχία, τον περιορισμό. Στόχος του έργου είναι η δημιουργία δυνητικών, πειραματικών καταστάσεων ανταλλαγής ελέγχου μέσα από το παιχνίδι των πολλαπλών λειτουργιών του βλέμματος: ως μηχανισμού ενδοσκόπησης, επιτήρησης, αναγνώρισης και επικοινωνίας.

PicMonkey Collage355

PicMonkey Collage77878PicMonkey Collage0900990PicMonkey Collagecbccb

Μικροπολιτικές θορύβου Λάμπρος Πηγούνης, συνθέτης και sound artist

Ορμώμενος από την έρευνά του στην ακουστική οικολογία σε σχέση με το ανθρώπινο σώμα, o Λάμπρος Πηγούνης επιχειρεί, με το έργο του, να σωματοποιήσει τις μικροπολιτικές ηχητικά σηματοδοτημένων απειλών και να καταδείξει τους τρόπους με τους οποίους ο ηχητικός θόρυβος χρησιμοποιείται ως μορφή βίας που ταυτόχρονα διαμορφώνει το ηχοτοπίο του μέλλοντος. Δημιουργεί μια κατάσταση διαρκείας όπου το σώμα εκτίθεται σε υπόκωφες ηχητικές «επιθέσεις» που προκαλούνται, με τη μορφή δονήσεων, από την παρουσία των ανθρώπων γύρω του. Βρισκόμενο επί 7 εβδομάδες σε μια διαρκή κατάσταση απειλής, το σώμα, ασυνείδητα, βιώνει τρεις άξονες αντίδρασης στο φόβο: σύγκρουση – απόδραση – ακινητοποίηση. 

Όλοι οι καλλιτέχνες, πραγματοποιούν τις performances τους κάθε μέρα, για 8 ώρες την ημέρα χωρίς διάλειμμα. Κάθε μία από αυτές, όπως ήδη θα κατάλαβες, είναι ξεχωριστή. Άλλες διαδραστικές, σε άλλες θα κάτσεις με τις ώρες και σε άλλες θα ξαναγυρίσεις μία και δύο και τρεις φορές. Εκτός από όλα αυτά όμως, κάθε μέρα υπάρχει και κάτι διαφορετικό στο πρόγραμμα, από workshops έως ομιλίες και προβολές βίντεο.

Περιττό να πω πως την επόμενη μέρα ξαναπήγα και πέρασα ακόμα περισσότερη ώρα μέσα στο Μπενάκη, 4,5 ώρες για την ακρίβεια, και πως έχω ήδη κάνει μία λίστα με όλους όσους θέλω να πρίξω για να πάνε γιατί ξέρω πως θα τους αλλάξει την ζωή καθώς πρόκειται ξεκάθαρα για Once in a lifetime experience. Μην το χάσετε με τίποτα λοιπόν και θα ήθελα να ακούσω και τις δικές σας εμπειρίες.

You Might Also Like