Homeland Travel

CORFU

Πολύ φοβάμαι πως αυτό το αφιέρωμα θα είναι αρκετά εκτενές. Γιαυτό πάρε βαθιά ανάσα και πάμε να σε ξεναγήσω στο πανέμορφο νησί των Φαιάκων.

Το νησί έχει τόσες παραλίες που ακόμα και ένα μήνα να κάνεις διακοπές δε θα προλάβεις να τις δεις όλες. Εγώ πήγα, είδα όσες πρόλαβα και είμαι εδώ για να σου τα πω όλα. Προτείνω λοιπόν να πας στο Χαλικούνα (ήσυχη παραλία, χωρίς συνωστισμό η οποία διατηρεί ακόμα τη φυσική της ομορφιά), στο Στελάρι (ερημική παραλία με βοτσαλάκι και πεντακάθαρα γαλανά νερά- η πρόσβαση γίνεται μόνο από τη θάλασσα), στο Μπαρμπάτι (είναι ιδανική επιλογή για όσους δεν συμπαθούν την άμμο καθώς είναι παραλία στρωμένη με λευκό, μικρό, στρογγυλό βότσαλο, μέσα και έξω από το νερό), στη Γλυφάδα (η πιο δημοφιλής παραλία της Κέρκυρας και πλήρως οργανωμένη) , στον ‘Ισσο (είναι ίσως η πιο εντυπωσιακή παραλία της Κέρκυρας, με τεράστιους αμμόλοφους, χρυσή αμμουδιά, ένα σπάνιο κεδρόδασος και τη λίμνη Κορισσίων, τον σημαντικότερο υδροβιότοπο στο νησί), στην Αποτρυπητή (μικρή και και πολύ γραφική), στον Αλμυρό (είναι οργανωμένη και παρέχει τη δυνατότητα για θαλάσσιες δραστηριότητες), στο Λιμνί (μικρός κόλπος με βότσαλο και καθαρά κρύα νερά-δε θα βρεις ταμπέλες, θέλει ψάξιμο και περπάτημα αλλά αξίζει τον κόπο), στο Λογγά (απόκρημνοι γκρεμοί που καταλήγουν σε  μια πολύ στενή αμμώδη παραλία. Μην ξεχάσεις να αλείψεις όλο σου το σώμα και το πρόσωπο με τον άργιλο από τα βράχια) και στη Ροβινιά ( κρυστάλλινα νερά και και κάτασπρο βοτσαλάκι, σκέτη ομορφιά).

Για φαγητό θα πας στου Χρυσομάλλη (Θεοτόκη Νικηφόρου 6). Εδώ θα κάτσεις στα παμπάλαια ξύλινα τραπεζάκια και κοιτώντας γύρω σου θα απολαύσεις τα υπέροχα σπίτια, τις εκκλησίες και όλες τις φυλές του Ισραήλ να παρελαύνουν μπροστά σου. Λαϊκό μαγερειό βγαλμένο από τα 60s. Η κουζίνα του λιτή και έντιμη. Απλή ελληνική κουζίνα χωρίς πολλά πολλά.  (Στα συν: πάνω ακριβώς από τον Χρυσομάλλη κάνει τις πρόβες της η Παλιά Φιλαρμονική, λαδερά μετά μουσικής δηλαδή!)

 Το La Famiglia (Μανιαρίζη Αρλιώτη 28) είναι μια ακόμα καλή επιλογή για φαγητό. Μιλάμε για κλασική ιταλική κουζίνα σε μια μικρή τρατορία που είναι κρυμμένη σε ένα στενό της παλιάς πόλης. Προτείνω να δοκιμάσεις κάποια από τις μακαρονάδες με το φασκόμηλο.

Το Βενετσιάνικο Πηγάδι (Λ. Δεσύλλα 1 Πλατεία Κρεμαστής) είναι ίσως για το πιο ρομαντικό και ατμοσφαιρικό εστιατόριο του νησιού με πιάτα που αξίζει να δοκιμάσεις.

H Λαδόκολλα (Τεμπλόνι) είναι ένα παραδοσιακό ψητοπωλείο με όλα τα καλούδια σερβιρισμένα στη λαδόκολλα. Ποιοτικό και φρέσκο φαγητό που θα σε κάνει να γλείφεις τα δάχτυλά σου.

Στο Diver (Αγίων Πάντων 43) θα βρεις τα νοστιμότερα burgers του νησιού και την πιο ενημερωμένη κάβα μπύρας.

Ο Μπερντές (Προσαλένδου 13) είναι παραδοσιακό τσιπουράδικο  σε ένα από τα γραφικά στενά της πόλης με ωραία μεζεδάκια. Να πας γύρω στις 8.30-9.00 για να εξασφαλίσεις μια θέση καθώς πάντα γίνεται χαμός.

Τα Μουράγια (Αρσενίου 15) ταβερνάκι χτισμένο – όπως μαρτυρεί και το όνομά του – στα τείχη προς την πλευρά της θάλασσας, προσφέρουν το ιδανικό περιβάλλον για μια ευχάριστη και γευστική ανάπαυλα με θέα τη θάλασσα.

Στο Στάζει μέλι, στην Πλατεία Δημαρχείου, θα πιεις καφεδάκι το πρωί και θα παραγγείλεις για πρωινό τους πιο νόστιμους λουκουμάδες του νησιού, αλμύρους ή γλυκούς. Οι ομελέτες του είναι επίσης νοστιμότατες.

Το Bristol (Ευγενίου Βουλγάρεως 49) είναι ένα cafe bar με άποψη και αισθητική. Τα μαροκινά τσιμεντοπλακάκια στο δάπεδο, τα έργα τέχνης στους τοίχους, η τίγρης, η τροπική ταπετσαρία, το φωτιστικό πάνω από το μπαρ το κάνουν εντυπωσιακό και πραγματικά βλέποντας το νιώθεις ότι θα μπορούσε να υπάρχει σε οποιαδήποτε σύγχρονη ευρωπαϊκή πόλη. Ο καφές εδώ είναι εμπειρία.

Το Μικρό Καφέ (Ν.Θεοτόκη 42) είναι ίσως το πιο γνωστό καφέ της πόλης. Θα σου θυμίσει το Γιασεμί, θα καθήσεις και θα ξανακαθήσεις είτε για καφεδάκι είτε για παγωμένη λεμονάδα στη σκιά.

Αν θες να κάτσεις στο Λιστόν και να βλέπεις κόσμο να πηγαίνει κ να έρχεται ενώ εσύ απολαμβάνεις τον καφέ σου, προτείνω να καθήσεις στον θρυλικό Ζήσιμο νυν Σπαθής (η επιχείρηση είχε κλείσει και μετά από δημοπρασία την ανέλαβε ο κ. Σπαθής). Πρόκειται για ένα ιστορικό καφενείο, σημείο αναφοράς για τους κερκυραίους και πρέπει οπωσδήποτε να μπεις και μέσα και να κοιτάξεις ψηλά, το ταβάνι δηλαδή! Θα καταλάβεις το γιατί.

Αν θες να αράξεις σε έναν περιποιημένο, ήσυχο και ατμοσφαιρικό κηπάκο πίνοντας τίμια κοκτέιλς, θα πας στο Picolo στην Πλατεία Δημαρχείου.

Για να φύγεις και λιγάκι από το κέντρο, σου προτείνω να επισκεφθείς την Κονσέρβα (Λεωφόρος Αλεξάνδρας 52). Πρόκειται για ένα λιλιπούτειο, πολύ όμορφο μαγαζί είτε για να πιεις το καφέ σου το πρωί διαβάζοντας κάποιο βιβλίο είτε για κοκτέιλ το βραδάκι.

Την καλύτερη θέα θα στη σερβίρουν το  Ακταίον και το ξενοδοχείο Cavalieri Hotel. Στο πρώτο θα απολαύσεις τη συγκλονιστική θέα προς στο Παλαιό Φρούριο. Στο δεύτερο η θέα θα σε συναρπάσει ακόμα περισσότερο καθώς τονίζει τις ενετικές και βρετανικές επιρροές στην όλη φυσιογνωμία της πόλης.

Αν θες να πιεις καφέ σε ένα μέρος με καλλιτεχνικές ανησυχίες θα πας στο Πολύτεχνο που βρίσκεται στην είσοδο του Νέου Φρουρίου (Σχολεμβούργου 39). Είναι ένας ενεργός πολιτιστικός χώρος που φιλοξενεί εκθέσεις, συναυλίες και πολλά άλλα λειτουργώντας ταυτόχρονα και σαν cafe-bar. Αξίζει να περάσεις το κατώφλι του.

Για τη μεγάλη λατρεία δεν σου είπα ακόμα; Πρόκειται για το καφέ-βιβλιοπωλείο ΠΛΟΥΣ. Είναι ένας μικρός και ζεστός χώρος για να διαβάσεις το βιβλιαράκι σου πίνοντας καφεδάκι. Ερωτεύτηκα την πίσω αυλίτσα με τα δυο τραπεζάκια (να πας μια ζεστή αποπνικτική μέρα γιατί σε αυτή την αυλίτσα φυσάει απόλαυση πάντα, πιθανόν λόγω θέσης).

Στου Παπαγιώργη (Νικηφόρου Θεοτόκη 32) θα φας το πιο νόστιμο σπιτικό παγωτό του νησιού.

Δεν γίνεται να έρθεις μέχρι εδώ και να μην επισκεφτείς το Μον Ρεπό, το Αχίλλειο, το Κανόνι, το Μουσείο Ασιατικής Τέχνης, το Αρχαιολογικό Μουσείο, το Σπίτι του Σολωμού που πλέον είναι μουσείο, το Παλαιό και το Νέο Φρούριο, την Πινακοθήκη, το Νομισματικό Μουσείο, το Βυζαντινό Μουσείο Αντιβουνιώτισσας, το Casa Parlante, το κτήριο της Αναγνωστικής Σχολής και το Σερβικό Μουσείο Κέρκυρας.

3 βόλτες που θα σε κάνουν να λατρέψεις την πόλη της Κέρκυρας: πρωινή βόλτα με καφεδάκι στο χέρι στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας χαζεύοντας τα κτήρια, απογευματινή βόλτα με κοκτέιλ στο χέρι από το Picolo, στον Παραλιακό Γαρίτσας με σκοπό να φτάσεις μέχρι τον Ανεμόμυλο βλέποντας τον ήλιο να βουτάει κατακόκκινος στη θάλασσα και τέλος το Καμπιέλο. Αχ, το Καμπιέλο είναι μια ολόκληρη ιστορία από μόνο του. Πρέπει να το περπατήσεις πολύ, να φύγεις και να ξαναεπιστρέψεις. Και πάντα μα πάντα θα σου φανερώνει νέες γωνιές που μέχρι τότε δεν τις είχες δει. Το λάτρεψα το Καμπιέλο, λάτρεψα τις μπουγάδες του, τους τοίχους των σπιτιών του και τους ανθρώπους του που καθισμένοι έξω από τα σπίτια τους σε καλημέριζαν πάντα με το χαμόγελο στο στόμα. Το Καμπιέλο είναι η πιο αυθεντική γωνία της Κέρκυρας. Και για μένα, η πιο όμορφη.

Για ψώνια θα πας στις Mouses (Μιχαήλ Θεοτόκη 22), στο Mezzo Mezzo (Νικηφόρου Θεοτόκη 38), στο Petretin (Νικηφόρου Θεοτόκη 51), στο Walk in closet (Σεβαστιανού 24), στο Suit 51 (Θεοτόκη Γ. 51), στο Αντί-Καιροι (Πλατεία Δημαρχείου). Το καλύτερο σουβενίρ: η τσουτσουμίδα! Είναι ένα κόκκινο μαντήλι με πολύχρωμα σχέδια και με βασικό μοτίβο τα παγωνόφτερα. Το φορούσαν οι αρραβωνιασμένες και οι νιόπαντρες. Ήταν το πιο δημοφιλές μαντήλι της περιοχής της Μέσης Κέρκυρας. Τι πιο ωραίο από το να φοράς λίγο καλοκαίρι πάνω σου το φθινόπωρο.

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply