Monthly Archives

Οκτώβριος 2016

Culture Watch

Άγριος Σπόρος

Η Nτάνι Γιαννακοπούλου, ο Ηλίας Βαλάσης και ο Τάκης Σπυριδάκης δίνουν φόρμα και πνοή σε ένα έργο του Γιάννη Τσίρου που παίζεται για δεύτερη χρονιά στο θέατρο Eπί Κολωνώ, σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη.

Το έργο εξελίσσεται γύρω από την εξαφάνιση ενός τουρίστα στην παραλία που ο Σταύρος και η κόρη του διατηρούν μια αυθαίρετη παραδοσιακή καντίνα. Αλλά η αυξανόμενη ένταση της εξιχνίασης του υποτιθέμενου εγκλήματος είναι απλά η εκρηκτική επιφάνεια πάνω στην οποία ο Τσίρος δίνει μορφή στην ελληνική παρηκμασμένη κουλτούρα του νεοέλληνα αλλά και βάθος στην απεικόνιση των σχέσεων. Προβάλλει τις αντιθέσεις μιας κοινωνίας ανταγωνιστικής, εκδικητικής και διεφθαρμένης που διαμορφώνει τους χαρακτήρες των πρωταγωνιστών, μέχρι να τους “λυτρώσει”. Continue Reading

5 things Projects

Five Things #6

«Το φως στη λάμπα τρεμοσβήνει και πεθαίνει. Ο άνεμος πετάει τα χαρτιά στο πάτωμα. Δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω το τηλέφωνο επειδή κάποιο σύρμα στα ακουστικά αποσυνδέθηκε. Το νερό στο βάζο με τα λουλούδια εξατμίζεται και τα λουλούδια μαραίνονται και πεθαίνουν. Όλα αυτά με τραβούν στα πράγματα και στις ζωές τους. Πρέπει να επιδιορθώσω τα πράγματα, να φωνάξω ηλεκτρολόγο, να ξαναγεμίσω το βάζο, να βγω και ν’ αγοράσω άλλα λουλούδια…» γράφει ο Ian Hodder, στη Συνύφανση πιστεύοντας ακράδαντα ότι τα πράγματα παγιδεύουν, αντιστέκονται, συνυφαίνονται με τη ζωή μας και εν τέλει φτιάχνουν εμάς τους ίδιους με πολλούς τρόπους.
Τα πράγματα, που τα θεωρούμε άψυχα, εφήμερα και επιφανειακά, στην πραγματικότητα διαρκώς αλλάζουν, κινούνται, έλκονται ή απωθούνται μεταξύ τους, πάλλονται, έχουν φόρτιση, δύναμη, ταχύτητα, θερμότητα. Εν ολίγοις, είναι αυτόνομες οντότητες, έχουν μιαν ύπαρξη που «στέκεται» στον δρόμο μας και άρα δε προσπερνιέται με ευκολία, ενώ εμείς με τις καθημερινές μας δοσοληψίες στηριζόμαστε στην υποτιθέμενη σταθερότητά τους. Continue Reading

Culture Visit

A Sunday well spent

Πηγαίνοντας στο Φρυσίρα Κυριακή θα σου πρότεινα να προσπαθήσεις, έτσι λίγο αναίτια, να χαθείς στην Πλάκα. Ναι, ξέρω αν είσαι χρόνια Αθηναίος σχεδόν δε γίνεται, αλλά το να χάνεσαι εξεπιτούτου είναι στην ουσία κάτι αντίστοιχο με αυτό που νιώθεις όταν τεντώνεσαι πάνω στο κρεβάτι Κυριακή πρωί ή όταν καπνίζεις πίνοντας τον καφέ σου και πιάνεις τον εαυτό σου να κοιτάζει μισή ώρα τις γλάστρες στο μπαλκόνι πίσω απ την τζαμαρία. Είναι μια κατάσταση σχεδόν ληθαργική στην οποία πρέπει να μπεις και τα πόδια πάνε αργά από μόνα τους και ανακαλύπτεις ξανά σπίτια, δρόμους και κυρίως καθαρίζει το κεφάλι από την εβδομάδα που πέρασε. Κάπως έτσι έφτασα στο Φρυσίρα χθες.

Continue Reading

Thoughts

Letter to myself

*αντί δώρου γενεθλίων (καλά θα σου πάρω και εκείνα τα παπούτσια που γλυκοκοιτάς καιρό τώρα!)

Αγαπημένε μου εαυτέ,

Θα είμαι εξαρχής ειλικρινής και θα σου πω πως αυτό θα είναι ένα γράμμα αγαπησιάρικο. Ξέρω ότι μπορεί να σου φανεί κάπως περίεργο, ακόμα και ενοχλητικό αλλά σου αξίζει. Σε θεωρώ αξιαγάπητη και πρέπει να ξέρεις το γιατί. Continue Reading

Beauty

Let’s drop the masks!

Όσο ο καιρός αρχίζει σιγά σιγά και αλλάζει , τόσο αλλάζει και το δέρμα μας, αλλάζουν οι ανάγκες του. Για αυτό και σήμερα (που δυστυχώς δεν έχω χρόνο να σου γράψω πολλά λόγω φόρτου εργασίας) σκέφτηκα να σου δείξω κάποιες από τις αγαπημένες μου μάσκες, να πάρεις καμιά ιδέα πριν αποφασίσεις ποια μάσκα θα απλώσεις στο πρόσωπό σου. Είναι όλες εξαιρετικά φθηνές και πολύ αποτελεσματικές! Continue Reading

Thoughts

Goodbye Mr. Fo

Αγαπημένε Ντάριο,
Είσαι ένας από τους φίλους που κουβαλάω μέσα μου, από τότε που σε ανακάλυψα. Έχω πάντα εντός μου, μια μικρή αίσθηση ιδιοκτησίας με αυτούς που αγαπώ και έτσι σε κρατάω ακόμα κοντά μου. Τα μικρά σου, μα τόσο γεμάτα ιδέες και νοήματα βιβλία με έχωσαν για τα καλά στην λογοτεχνία. Σε μια λογοτεχνία που δεν ήξερα πως υπάρχει μέχρι τότε. Την λογοτεχνία της ανυπακοής, της αντίστασης στην βαρβαρότητα και της γελιοποίησης της κάθε εξουσίας. Ήμουν πολύ νέος, πολύ αθώος και μεγάλωσα σε καιρούς ανέφελους σε σχέση με του δικούς σου, για να μην με συνταράξει το γράψιμό σου. Μου έφερες την αφήγηση μιας εποχής, που μου παρέμενε κρυφή έως τότε και για αυτό σε ευγνωμονώ. Continue Reading