5 things Projects

Five Things #6

«Το φως στη λάμπα τρεμοσβήνει και πεθαίνει. Ο άνεμος πετάει τα χαρτιά στο πάτωμα. Δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω το τηλέφωνο επειδή κάποιο σύρμα στα ακουστικά αποσυνδέθηκε. Το νερό στο βάζο με τα λουλούδια εξατμίζεται και τα λουλούδια μαραίνονται και πεθαίνουν. Όλα αυτά με τραβούν στα πράγματα και στις ζωές τους. Πρέπει να επιδιορθώσω τα πράγματα, να φωνάξω ηλεκτρολόγο, να ξαναγεμίσω το βάζο, να βγω και ν’ αγοράσω άλλα λουλούδια…» γράφει ο Ian Hodder, στη Συνύφανση πιστεύοντας ακράδαντα ότι τα πράγματα παγιδεύουν, αντιστέκονται, συνυφαίνονται με τη ζωή μας και εν τέλει φτιάχνουν εμάς τους ίδιους με πολλούς τρόπους.
Τα πράγματα, που τα θεωρούμε άψυχα, εφήμερα και επιφανειακά, στην πραγματικότητα διαρκώς αλλάζουν, κινούνται, έλκονται ή απωθούνται μεταξύ τους, πάλλονται, έχουν φόρτιση, δύναμη, ταχύτητα, θερμότητα. Εν ολίγοις, είναι αυτόνομες οντότητες, έχουν μιαν ύπαρξη που «στέκεται» στον δρόμο μας και άρα δε προσπερνιέται με ευκολία, ενώ εμείς με τις καθημερινές μας δοσοληψίες στηριζόμαστε στην υποτιθέμενη σταθερότητά τους.

Το «5 things» είναι μια προσπάθεια κατανόησης του κόσμου των αντικειμένων μέσα στον οποίο επιλέγει να ζει ο καθένας από εμάς. Ενός κόσμου εντός των ορίων του οποίου άνθρωποι και αντικείμενα εμπλέκονται, αλληλεπιδρούν με απρόσμενους τρόπους, συνομιλούν. Ενός κόσμου στον οποίο τα αντικείμενα γίνονται υποκείμενα, διαμορφώνουν ταυτότητες και αφηγούνται ενδιαφέρουσες προσωπικές ιστορίες.

untitled-design-1

Ο λόγος στη Βάλια!

«Ποια είναι τα πέντε αγαπημένα σου αντικείμενα;». Αυτή την ερώτηση άκουσα, ένα χαλαρό απόγευμα στο κέντρο της Αθήνας, εν ώρα της προσωπικής μου παράδοσης που ονομάζω “early beer drinking” –μια παράδοση που όσο περνούν τα χρόνια λαμβάνει χώρα όλο και λιγότερο-. Προσωπικά, θα μιλήσω σπάνια για αντικείμενα, πόσο μάλλον όταν θα πρέπει να τα αξιολογήσω ή να τα παρουσιάσω, όμως όταν άρχισα να σκέφτομαι τον λόγο που κάθε πιθανό αντικείμενο έχει μια ιδιαίτερη θέση στη καρδιά μου κατάλαβα ότι δεν έχουν τόση σημασία τα αντικείμενα ως ύλη αλλά η ιστορία τους. Έτσι λοιπόν θα σας εκμυστηρευτώ πέντε ιστοριούλες από τη ζωή μου.

unnamed-2

Αγαπημένο #1

Χωρίς γυαλιά δεν πας πουθενά, ειδικά στην Ελλάδα που οι μέρες χωρίς ήλιο σε ένα ημερολογιακό έτος είναι ελάχιστες! Τα δικά μου γυαλιά είναι δύο χρονών, μαύρα και γρατζουνισμένα. Με αυτά τα γυαλιά έχω περάσει πολλές ώρες κατεβαίνοντας στο κέντρο ή γυρνώντας στο σπίτι με τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Υπό την προστασία αυτών των γυαλιών έχω επεξεργαστεί τους ανθρώπους της πόλης στο φυσικό του περιβάλλον, aka στο λεωφορείο. Τα πρόσωπα μέσα στο λεωφορείο είναι βαριεστημένα, κουρασμένα, προσεγμένα ή ατημέλητα, ιδρωμένα, προβληματισμένα, αδιάφορα, κάποια χαμογελούν, κάποια είναι πολύ ξεχωριστά και όλα είναι ανεπιτήδευτα. Χωρίς τη μαγική ασπίδα των γυαλιών μου σε αυτές τις ατελείωτες διαδρομές θα κοιτούσα τα παπούτσια μου, όμως πλέον έχω έναν τεράστιο κατάλογο προσώπων στο κεφάλι μου ελπίζοντας μάλιστα ότι μια μέρα θα τα αποτυπώσω σε ένα πανί και αυτό είναι η αλήθεια το χρωστάω στα μαύρα μου γυαλιά.

unnamed-3

Αγαπημένο #2

Όπως ήδη έκανα ξεκάθαρο, σε καθημερινή βάση πηγαίνω σε δουλείες γύρω γύρω στη πόλη, σε μαθήματα, σεμινάρια, προβολές, παρουσιάσεις, συζητήσεις και συναντήσεις. Έτσι λοιπόν κουβαλάω το βιός μου στις πλάτες μου από το πρωί μέχρι το βράδυ ακόμα και τα σαββατοκύριακα. Το δεύτερο αγαπημένο μου αντικείμενο είναι η τσάντα πλάτης μου. Δεν είναι καθόλου ξεχωριστή ούτε όμορφη και σίγουρα όποιος με δει στο δρόμο θα στεναχωρηθεί και θα νιώσει άβολα για την μεγάλη τσάντα στις στενές μου πλάτες.  Αυτή η τσάντα χωράει τον υπολογιστή μου, τα 4 φρούτα που θα πρέπει να πάρω μαζί μου κάθε μέρα, ένα μεγάλο μπουκάλι νερό, βιβλία, ζακέτα και όλα τα υπόλοιπα απαραίτητα για μια γεμάτη μέρα. Με αυτή τη τσάντα μπορείς να πας ακόμα και διακοπές και την αγαπώ γιατί τη σέρνω μαζί μου οπού και αν σταθώ.

unnamed-1

Αγαπημένο #3

Τα δαχτυλίδια που έχουν μείνει στα χέρια μου τον τελευταίο χρόνο είναι επίσης αγαπημένα. Τα δαχτυλίδια είναι δώρα από τον πατέρα μου ο οποίος είναι και ο δημιουργός. Όταν φοράω ένα καινούριο δαχτυλίδι με την ευγενική χορηγία του δημιουργού/ πατέρα νιώθω ξεχωριστή και τα μαγικά μου δαχτυλίδια μου δίνουν αυτοπεποίθηση. Τα δαχτυλιδάκια μου σπάνια περνούν αδιάφορα και πάντα χαίρομαι όπως κάνει κάθε παιδί που βλέπει τους γονείς του να είναι επιτυχημένοι.

14859317_888377581296999_478651885_o

Αγαπημένο #4

Όταν βρίσκομαι στο σπίτι μια αγαπημένη μου ασχολία είναι η ζωγραφική και ένα ακόμα αγαπημένο αντικείμενο οφείλει να είναι το χοντρό μου πινέλο. Με αυτό το πινέλο φτιάχνω συνήθως το φόντο, μια αγαπημένη διαδικασία καθώς το χέρι μου μπορεί να χαϊδεύει την επιφάνεια του καμβά για ατέλειωτες ώρες μέχρι να πετύχω τους χρωματικούς συνδυασμούς. Αυτό το πινέλο μάλιστα ήταν ένα γλυκό δωράκι από τη φίλη μου. Βρέθηκε μέσα σε μια ανθοδέσμη για το πρώτο μου πτυχίο. Επειδή έχω σπουδάσει οικονομικά και σε κάποιο σημείο κατάλαβα ότι δεν μου αρέσει αυτός ο κόσμος των αριθμών αυτό το πινέλο ήταν το ευχάριστο twist της ημέρας καθώς από τότε έχω αλλάξει αντικείμενο και ζωγραφίζω περισσότερο.

14807958_888377541297003_1461509584_o

Αγαπημένο #5

Συνοδευτικά με τη ζωγραφική όταν βρίσκομαι στο σπίτι και έχω μια μέρα στην οποία καταλαγιάζουν οι υποχρεώσεις τότε θα ακούσω έναν δίσκο στο πικ απ. Το πικ απ είναι ένα ακόμα αγαπημένο αντικείμενο καθώς έχει μια βαριά ιστορία. Αυτό το πικ απ έχει περάσει από χέρι σε χέρι από φίλους, γνωστούς, εραστές και ερωτευμένους και πάντα βρίσκεται εκεί που αποκαλώ σπίτι ανά τα χρόνια. Οι τοποθεσίες έχουν αλλάξει, οι σχέσεις και οι άνθρωποι έχουν αλλάξει όμως αυτό το παλιό πικ απ δεν δύναται να αλλάξει. Το πικ απ, μου χαρίζει την απόλαυση της ακρόασης ενός δίσκου από την αρχή μέχρι το τέλος και αν και η συλλογή των βινυλίων μου δεν είναι μεγάλη, πάντα απολαμβάνω να ακούσω έναν από τους χιλιοπαιγμένους μου δίσκους.

Υ.Γ.1 Το Βαλάκι τώρα τελευταία βρίσκεται στο όμορφο Βερολίνο και μας λείπει! Της στέλνουμε πολλά πολλά φιλιά μέχρι τη μέρα που θα την επισκεφθούμε!

Υ.Γ.2 Εδώ θα βρεις το μαγαζί του πατέρα της που έχει φτιάξει τα όμορφα δαχτυλίδια που φοράει! https://www.facebook.com/Turquoise-Athens-791787987598416/

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply