Inspiration People

14 women you need to know

Marisol Escobar

Η pop art ήταν μια καλλιτεχνική απάντηση με μεγάλες δόσεις ειρωνείας απέναντι στον υπέρμετρο καταναλωτισμό της αμερικανικής κοινωνίας αλλά και των στερεοτύπων σχετικά με το φύλο. Η Μαρία Σολ Εσκομπάρ, γνωστή ως Μαρισόλ, ήταν από τις πρώτες γυναίκες εικαστικούς μοντέρνας τέχνης, ίσως η πιο υποτιμημένη γλύπτρια στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του 1960 . Γεννημένη στη Βενεζουέλα, φιλοτέχνησε έργα μεγάλης κλίμακας και αποτέλεσε επίσης μοντέλο του Γουόρχολ.

Margaret Mead

Η συνεισφορά της στο πεδίο της ανθρωπολογίας είναι ανυπολόγιστης αξίας. Είναι αυτή που συνέβαλε όσο λίγοι στη μεταμόρφωση του τρόπου που βλέπουμε και μελετάμε τα διαφορετικά κοινωνικο-πολιτισμικά πλαίσια του κόσμου, βγάζοντας από το λεξιλόγιο της δυτικής επιστήμης μια σειρά από συνήθεις μειωτικούς χαρακτηρισμούς. Ταξίδεψε εκτεταμένα για να βρεθεί κοντά στην ετερότητα και να την κατανοήσει. Η διασημότερη ίσως ανθρωπολόγος του καιρού της, ήταν μέσα από τη δική της δουλειά που θα ενημερωνόταν τόσο ο ακαδημαϊκός κόσμος όσο και το παγκόσμιο κοινό για την ολιστική εθνολογική προσέγγιση, την επιστημονική τάση δηλαδή που απομακρύνθηκε από αξιολογικά κριτήρια περί «πρωτογονισμού» και «ανώτερων κοινωνικών συστημάτων» θέλοντας να μελετήσει χωρίς προκαταλήψεις τους παραδοσιακούς πολιτισμούς της οικουμένης.

Shirin Neshat

Γεννήθηκε το 1957 στο Καζβίν του Ιράν από αστική οικογένεια. Το 1974 έφυγε για σπουδές στις ΗΠΑ. Μετά την Ιρανική Επανάσταση το 1979 δεν μπόρεσε να επιστρέψει στη χώρα της παρά μόνο το 1993. Η εικόνα του Ιράν ήταν πολύ διαφορετική από αυτή που είχε αφήσει πριν φύγει και αυτό ήταν πρώτον, ένα μεγάλο σοκ για την ίδια και δεύτερον, η αρχή για μια σειρά έργων με τίτλο «Woman of Allah». Από τότε όλη η δουλειά της έχει να κάνει με την πολιτική, τον πολιτισμό και τη θέση της γυναίκας στον μουσουλμανικό κόσμο. Το έργο της αποτελείται από φωτογραφίες, βίντεο και φιλμ με μεγάλη αναγνώριση στη Δύση, βραβεία και παρουσιάσεις σε μεγάλα μουσεία. Σημαντική πληροφορία: στον Ιράν η ταινία της «Woman without men» διανέμεται παράνομα και η ίδια θεωρείται εχθρός της χώρας.

Georgia O’Keeffe

Γνωστή για τα μνημειώδη τοπία της και τα έργα με τα λουλούδια και την έρημο, που είναι σαν να τα κοιτάς από μεγεθυντικό φακό, η ιδιαίτερη και μοναδικά ιδιοσυγκρασιακή ζωγραφική ματιά της δεν μπορεί να ενταχθεί σε κινήματα και τάσεις. Αυτόφωτη καλλιτέχνης, συνέλαβε ένα εντελώς προσωπικό ζωγραφικό ιδίωμα με τονισμένα περιγράμματα, που μεταμόρφωναν το θέμα σε μια γεμάτη ένταση αφηρημένη αναπαράσταση, αφήνοντας το στίγμα της στην αμερικανική πρωτοπορία.

Simone de Beauvoir

Ήταν συγγραφέας, φιλόσοφος, ακτιβίστρια. Στο βιβλίο της «Το Δεύτερο Φύλο», το οποίο βρισκόταν για χρόνια στη λίστα του Βατικανού με τα απαγορευμένα βιβλία, βλέπει πώς έχει κατασκευαστεί κοινωνικά η ταυτότητα της γυναίκας. Για πρώτη φορά αυτή, αναλύει πώς η γυναίκα παρουσιάζεται ως το τυπικό παράδειγμα Άλλου και αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους που είναι καταπιεσμένη. «Μητέρα του φεμινισμού» άλλαξε με τη σκέψη και τα κείμενα της τον τρόπο που οι γυναίκες αντιμετωπίζουν την ύπαρξη, το σώμα, το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης.

Zadie Smith

Mυθιστοριογράφος, διηγηματογράφος και δοκιμιογράφος από τη βορειοδυτικό Λονδίνο έκανε το ντεμπούτο της στον κόσμο της συγγραφής με τρόπο που οι περισσότεροι μπορούν μόνο να ονειρεύονται. Το πρώτο της μυθιστόρημα ( “Λευκό χαμόγελο σε μαύρο φόντο” ) αποκόμισε τεράστια επιτυχία, έθεσε ψηλά τον πήχη για την ίδια και άφησε στους αναγνώστες τη γλύκα της προσμονής του επόμενου. Και όπως ήταν αναμενόμενο, όσα ακολούθησαν παρουσίαζαν εξαιρετικό ενδιαφέρον. Με ιστορίες συγκλονιστικές για το πως είναι πραγματικά να ζει κανείς στη Βρετανία ως μετανάστης, η Smith μας αναγκάζει όλους να έρθουμε αντιμέτωποι με την αλήθεια της.

 Lee Krasner

Φιλόδοξη και σημαντική καλλιτέχνης στη Νέα Υόρκη κατά τη διάρκεια της ακμής του αφηρημένου εξπρεσιονισμόυ, η καριέρα της συχνά τέθηκε σε κίνδυνο λόγω του ρόλου της ως υποστηρικτική σύζυγος του Pollock. Αναμφισβήτητα η πιο σημαντική μεταπολεμική Αμερικανίδα ζωγράφος, μέσα στον ανδροκρατούμενο τότε κόσμο της τέχνης. Η Krasner συμμετείχε στενά στη σύνθεση της αφηρημένης μορφής και του ψυχολογικού περιεχομένου, στοιχεία που “ανακοίνωσαν” την έλευση του αφηρημένου εξπρεσιονισμού. Η επιθυμία της να αναθεωρήσει την αισθητική της, ή αυτό που η ίδια ονόμασε “σπασίματα”, την οδήγησαν στις καινοτόμες Little Image series στα τέλη της δεκαετίας του 1940, στα τολμηρά κολάζ της τη δεκαετία του 1950, και, αργότερα,δεκαετία του 1960, στους μεγάλους καμβάδες της. «Ανακαλύφθηκε» από φεμινιστές ιστορικούς τέχνης τη δεκαετία του 1970.

Ruth Asawa

Σημαίνουσα γλύπτρια, αφοσιωμένη ακτιβίστρια και ακούραστη συνήγορος της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης, η Ruth Asawa είναι περισσότερο γνωστή για τα κρεμάμενα συρμάτινα γλυπτά της. Περίπλοκα, δυναμικά και ελικοειδή, αυτά τα αξιόλογα έργα, που ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1940, συνεχίζουν να αμφισβητούν τις συμβατικές έννοιες της γλυπτικής δίνοντας έμφαση στην ελαφρότητα και τη διαφάνεια που τα χαρακτηρίζει.

Louise Nevelson

Eμφανίστηκε στον κόσμο της τέχνης μέσα από την κυριαρχία του κινήματος του αφηρημένου εξπρεσιονισμού. Στα πιο εμβληματικά έργα της, έχει χρησιμοποιήσει ξύλινα αντικείμενα που συγκεντρώθηκαν από αστικά συντρίμμια για να δημιουργήσει τις μνημειώδεις εγκαταστάσεις της – μια διαδικασία σαφώς επηρεασμένη από τα γλυπτά του Marcel Duchamp και τα “readymades”. Η Nevelson τοποθετούσε προσεκτικά τα αντικείμενα, προκειμένου να ιστορικοποιήσει τα συντρίμμια μέσα σε μια νέα αφήγηση. Οι ιστορίες που ενσωματώνονται στο εσωτερικό των έργων της προέκυψαν από προσωπικές της εμπειρίες στο σύνολό τους – ως παιδί εβραίων μεταφέρθηκε στην Αμερική από τη Ρωσία και ως καταρτισμένη, εργατική, επιτυχημένη γυναίκα καλλιτέχνης στη Νέα Υόρκη και τη Γερμανία. Τα καινοτόμα γλυπτά της και η επιτυχία μέσα στο ανδροκρατούμενο χώρο του συστήματος των γκαλερί της Νέας Υόρκης, ενέπνευσε πολλούς νεότερους καλλιτέχνες, κυρίως αυτούς που ασχολούνται με την τέχνη της εγκατάστασης και το φεμινιστικό κίνημα στην τέχνη.

Barbara Hepworth

Διακρίθηκε ως μια παγκοσμίως αναγνωρισμένη γλύπτρια σε μια περίοδο όπου οι γυναίκες καλλιτέχνες ήταν σπάνιες. Έχει εξελίξει τις ιδέες της και το έργο της ως σημαίνον μέρος μιας συνεχιζόμενης συνομιλίας με πολλούς άλλους σημαντικούς καλλιτέχνες της εποχής της, δημιουργώντας παράλληλα τρισδιάστατα αντικείμενα. Η ανάπτυξη του λεξιλογίου της περί της γλυπτικής όπως και οι ιδέες της ήταν σύνθετες και πολύπλευρες. Περιλάμβανε τη χρήση ενός ευρέος φάσματος φυσικών υλικών για γλυπτική και μια πρωτοφανή ευαισθησία στις ιδιαίτερες ιδιότητες των υλικών αυτών, στην προσπάθεια να αποφασίσει την τελική εικόνα των γλυπτών της. Οι μορφές της έτειναν να έχουν τις καθαρές γραμμές της μοντερνιστικής αισθητικής, που τις περιέπλεκε όμως με διαφορετικές υφές.

Mirka Mora

Eίναι μια από τις πιο πολύχρωμες προσωπικότητες της Μελβούρνης. Τα έργα της είναι συχνά φωτεινά και έντονα, δημιουργημένα με το παιδικό και αφελές ύφος της και χαρακτηρίζονται από μια ιδιότυπη εικονογραφία επαναλαμβανόμενων μοτίβων: παιδιά, σκυλιά, πουλιά, άγγελοι, διάβολοι και φίδια. Φτάνοντας στη Μελβούρνη από το Παρίσι το 1951, η Μίρκα και ο σύζυγός της συνέβαλαν σημαντικά στην τοπική καλλιτεχνική σκηνή και τη σταδιακή μεταμόρφωση της πόλης σε μια εκλεπτυσμένη μητρόπολη. Το στούντιό της στο 9 Οδός Κόλινς έγινε ένα κομβικό σημείο για το σύνολο των μποέμ της Μελβούρνης.

Jacqueline Roque

H πιο αινιγματική από όλες τις γυναίκες στη ζωή του Picasso και μεγάλη καλλιτεχνική του μούσα μέχρι το τέλος της ζωής του. Ιδιαίτερα όμορφη, με εξωτικά χαρακτηριστικά, είχε πάντα εξαιρετικό στυλ. Αν αναζητήσεις φωτογραφίες της θα της δεις να φοράει φουλάρια στο λαιμό ή στο κεφάλι, μεγάλα ψάθινα καπέλα, υπέροχα κεραμικά κολιέ δια χειρός Pablo, λουλουδάτα φορέματα, σατέν ρόμπες και δερμάτινα σανδάλια.

Helen Frankenthaler

Ανήκει στη δεύτερη γενιά ζωγράφων αφηρημένου εξπρεσιονισμού. Δραστηριοποιήθηκε στη Σχολή της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950, επηρεασμένη αρχικά από καλλιτέχνες όπως Arshile Gorky, Willem de Kooning, Jackson Pollock. Η ίδια έχει πει για τους πίνακές της “Οι εικόνες μου είναι γεμάτες από κλίματα, αφηρημένα κλίματα, δεν είναι η φύση αυτή καθεαυτή, αλλά ένα συναίσθημα”. Εκτός από τη ζωγραφική, ασχολήθηκε επίσης με την κεραμική, τη γλυπτική, με τη δημιουργία σκηνικών, τη χαρακτική και τη δημιουργία ξυλογραφιών.

Diane Arbus

Μυθιστορηματική ζωή. Κόρη πάμπλουτων με ροπή προς το περίεργο και το σκοτεινό, ζει μια απίστευτη διπλή καλλιτεχνική ζωή. Το πρωί φωτογραφίζει υψηλή μόδα και τους πλούσιους της Νέας Υόρκης, το βράδυ γυρίζει στα τσίρκα και στα στέκια των περιθωριακών. Έκρυβε την προσωπική της δουλειά. Μόνο μετά το θάνατό της παρουσιάστηκαν όλες οι φωτογραφίες της. Το στιλ της είναι χαρακτηριστικό. Τετράγωνες φωτογραφίες με πλαίσιο, πάντα ασπρόμαυρες. Δεκάδες είναι οι συγκλονιστικές, για μένα, εικόνες της. Αξίζει να ψάξεις και να μάθεις περισσότερα για αυτή τη γυναίκα.

(Αυτό το άρθρο γράφτηκε με αφορμή τον εορτασμό της Ημέρας της Γυναίκας πριν μερικές μέρες. Με την ελπίδα πως όλες οι γυναίκες εκεί έξω κάποια στιγμή στο κοντινό μέλλον, δε θα χρειάζονται μια μέρα το χρόνο για να αποδείξουν ποιες είναι και για να νιώσουν σημαντικές. Με την ελπίδα πως και όλοι οι άνδρες εκεί έξω κάποια στιγμή στο κοντινό μέλλον, δε θα χρειάζονται μια μέρα το χρόνο για να αντιμετωπίσουν τις γυναίκες όπως ακριβώς τους αξίζει να τις αντιμετωπίζουν καθημερινά, σαν ίσος προς ίσο.)

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply